Delphi Can

Orjinalini görmek için tıklayınız: Generics (soysallar) ve TCustomAttribute kullanımı ve RTTI
Şu anda (Arşiv) modunu görüntülemektesiniz. Orjinal Sürümü Görüntüle internal link
Sayfalar: 1 2
(06-11-2018, Saat: 18:45)mustafaozpinar Adlı Kullanıcıdan Alıntı: [ -> ]
(06-11-2018, Saat: 17:18)esistem Adlı Kullanıcıdan Alıntı: [ -> ]Makale için teşekkürler, fakat şu olayın ne için kullanıldığını hala anlamış değilim. Basitçe yapılabilecek bir iş için tekrar yeni bir katman oluşturup VT deki alanları tek tek tekrardan yazmanın mantığı nedir ?

Pardon VT'den veri tabanını kastettiğinizi şimdi anladım. Bu işlem özellikle REST ya da SOAP sistemlerle uğraşırken,  server kısmında çok kullanılan, ya da kullanmak zorunda kalınan şeyler.
Çünkü db'den bir tabloyu okuyup bunu JSON'a çevirerek karşı tarafa göndermeniz gerekiyor. İşte bu işlemleri serialization denilen sistematikle yapıyorsunuz, yapmak zorunda kalıyorsunuz. Bunu kullanmazsanız eğer her gönderdiğiniz mesajı kendiniz oluşturup göndermeniz gerekiyor. 

Zaten makalenin başındaki eleştiri bu bakış açısınaydı. "Bunlara ne gerek var ki? Ne güzel yazıyoruz işte!" mantığına. Yanlış anlamayın, ben de uzun süre bu mantıktaydım! Sonra DotNet'le, C#'la yakınlaşmaya başladım, burada MVC-WCF üzerinde bazı yazılımlar yaptım. Bunlardan sonra Delphi'ye döndüğümde, orada kullanılan tüm reflection(RTTI), CustomAttribute vb. yapıların Delphi'de de olduğunu gördüm. Evet Delphi'yi modernleştirmişler, ancak 2way geliştirme sistemi aynen kaldığı için kimse bunları kullanmamış. Varsa yoksa bileşenler denilmiş. Embarcadero'da bile bir düzine kişiyi geçtiğinizde hepsi bileşenlere odaklanıyorlar. Elbette bileşenler önemli, ama herkesin şunu anlaması lazım: artık eski yazılım dünyası yok. Delphi'ciler bu şekilde giderlerse eski Cobol'cuların akıbetine uğrayacaklar. Kendilerini yenilemek zorundalar. Bu yenilenme ya Delphi içinde yazılım paradigmasını değiştirerek olacak, ya da (bunu Delphi'ciler beceremezse) Delphi yok olacak bizler de başka yazılım ortamlarını kullanır hale geleceğiz. 
FMX elbette çok önemli bir atılım, ancak bazı şeyleri gözden kaçırmamak lazım. FMX çok katmanlı, C/S, remote sistemler için tasarlanmış bir framework. Grid'i bizim bildiğimiz manada çalışmıyor. Çünkü tasarlayanlar bunun REST mimarisinde client tarafta çalışacağını öngörmüşler. Tüm ağırlığı buraya vermişler. REST sistem söz konusu olunca bir anda RTTI, serialization, CustomAttribute vb kavramlar öne çıkıvermiş. Oysa biz halen Android'den Sql sunucuya doğrudan bağlanıp veri çekmeye çalışıyoruz. Oysa Embarcadero bize inanılmaz kolaylıklar sağlayacak çok gelişmiş bir REST motoru, bunu destekleyen çok verimli bir FireDac db erişim sistemi, artı bunlarla iletişim kurarak çok basit bir şekilde veri alıp, bunu yeni hayatımıza soktukları ve TObjectList'ten veri alabilmeyi sağlayan LiveBinding sistemiyle FMX UI'a aktarabilmeyi sağlayan framework sunmuş. 

Sonuç olarak aslında şunu söyleyebilirim, bu bir konsept, ve bu konseptte de yazılım böyle yapılıyor. 

Peki neden böyle yapılıyor'a verilecek pek çok cevap var. Ama netice olarak gidiş bu doğrultuda. Bu doğrultuda gitmek istemeyenler de eninde sonunda mecbur kalacaklar.

Şimdi eski bir anımı hatırladım, Turbo Pascal 5.5 (sanırım 5.5'tu) ile ilk defa Pascal evrenine OOP kavramı girmişti. Borland bunun üzerinde o kadar çok durmuştu ki ben de ona yönelmek zorunda hissettim kendimi. O zaman üzerinde ne kadar çalıştımsa da netice itibariyle bana fazladan verdiği birşey olmadığını düşündüm. Ancak gelişmelerden kopmamak için bunu bir konsept olarak kabul ettim. Ve OOP üzerine tool'lar library'ler vs. yazdım. Elbette şu anda yazdığımız yazılımları o eski yapısal-prosedürel programlama yapısıyla yapmamız mümkün değil.

Ayrıca örneğin Repository Pattern'i görseniz, burada VT'nin objeleri var, bir de aynısını WCF'deki web service ayağı için yazıyorsunuz. Ancak tabii orada Entity Framework var, o tablolardan Entity class'ları otomatik olarak oluşturuyor. Fakat diğerini kendiniz yazıyorsunuz!

Neyse sağlıcakla kalın!

İşte şimdi oldu hocam, teşekkürler. Bu yapıları hiç kullanmadım şimdiye kadar, fakat dediğiniz gibi kullanmak zorunda kalıcaz mecburen. Birkaç ay önce REST sunucu olayına giriştik, EticariPlus programını REST ile yazmaya başlamıştım zaten fakat REST server kısmını sağolsun bir arkadaşım yazdı ben onun yazdığı serveri istediğim veritabanına bağlanıp kullanıyorum. Kaynak kodlarını incelemedim hiç, neler kullanmış ne yapmış, fakat Generic kullandığını söylemişti, bununda JSON olayında kolaylık sağladığından bahsetmişti, siz yazınca hatırladım. Yalnız müthiş kolaylık sağlıyor programı yazarken, VT güvenliği, erişim kolaylığı, çalışma hızı mükemmel oluyor. Birkaç Fonksiyon , memtable ve db grid yada string gridler ile rahatça program yazabiliyorsunuz.
Merhaba,
Yeni bileşen ve sınıflar daha kolay alternatifler sunuyor.
[attachment=312]
Evet büyük kolaylık sağlıyor, lakin hazır kod ile yapmaktansa kendi yapımızı oluşturmayı tercih ediyoruz. Biraz fazla kod yazıyoruz ama en azından nerede ne yaptığını anlayabilmek adına kontrolün bizde olması fazladan güven sağlıyor.
(07-11-2018, Saat: 10:46)esistem Adlı Kullanıcıdan Alıntı: [ -> ]Evet büyük kolaylık sağlıyor, lakin hazır kod ile yapmaktansa kendi yapımızı oluşturmayı tercih ediyoruz. Biraz fazla kod yazıyoruz ama en azından nerede ne yaptığını anlayabilmek adına kontrolün bizde olması fazladan güven sağlıyor.

Bu teknolojilerin çıkışı 2005'lere kadar dayanıyor. Bunların iyi olmadığını söylemiyorum (muhakkak ki kendilerini güncelleye güncelleye günümüze kadar gelmiştir), fakat bir sorgu da değişen bir alan için veri tabanı katmanında SQL sorgusunda (function veya Stored Procedure) ve ilgili sınıfta bir güncelleme yapmanız gerekiyor. Aksi durumda o alana ulaşamazsınız. 
En büyük sorun, kurumsal uygulamalarda bu durum dökümante edilmediğinde, farklı bir proje grubunun bu yapıya adapte olması da oldukça zaman alacaktır. 
Daha büyük kurumsal uygulamalarda (her modülün farklı proje grupları tarafından geliştirildiği kurumlar), onay mekanizması (bir alanın eklenmesi) yavaş yürüyecektir. Bu da zaman kaybına neden olacaktır.
Delphi, bana göre bu tip çözümler ile RAD ünvanını koruyor.
Delphi IDE'sinde nerede ne yapıldığını görmek için Find Reference özelliğini kullanmanız yeterli olacaktır.
[attachment=315]
(06-11-2018, Saat: 18:45)mustafaozpinar Adlı Kullanıcıdan Alıntı: [ -> ]
(06-11-2018, Saat: 17:18)esistem Adlı Kullanıcıdan Alıntı: [ -> ]Makale için teşekkürler, fakat şu olayın ne için kullanıldığını hala anlamış değilim. Basitçe yapılabilecek bir iş için tekrar yeni bir katman oluşturup VT deki alanları tek tek tekrardan yazmanın mantığı nedir ?

Pardon VT'den veri tabanını kastettiğinizi şimdi anladım. Bu işlem özellikle REST ya da SOAP sistemlerle uğraşırken,  server kısmında çok kullanılan, ya da kullanmak zorunda kalınan şeyler.
Çünkü db'den bir tabloyu okuyup bunu JSON'a çevirerek karşı tarafa göndermeniz gerekiyor. İşte bu işlemleri serialization denilen sistematikle yapıyorsunuz, yapmak zorunda kalıyorsunuz. Bunu kullanmazsanız eğer her gönderdiğiniz mesajı kendiniz oluşturup göndermeniz gerekiyor. 

Zaten makalenin başındaki eleştiri bu bakış açısınaydı. "Bunlara ne gerek var ki? Ne güzel yazıyoruz işte!" mantığına. Yanlış anlamayın, ben de uzun süre bu mantıktaydım! Sonra DotNet'le, C#'la yakınlaşmaya başladım, burada MVC-WCF üzerinde bazı yazılımlar yaptım. Bunlardan sonra Delphi'ye döndüğümde, orada kullanılan tüm reflection(RTTI), CustomAttribute vb. yapıların Delphi'de de olduğunu gördüm. Evet Delphi'yi modernleştirmişler, ancak 2way geliştirme sistemi aynen kaldığı için kimse bunları kullanmamış. Varsa yoksa bileşenler denilmiş. Embarcadero'da bile bir düzine kişiyi geçtiğinizde hepsi bileşenlere odaklanıyorlar. Elbette bileşenler önemli, ama herkesin şunu anlaması lazım: artık eski yazılım dünyası yok. Delphi'ciler bu şekilde giderlerse eski Cobol'cuların akıbetine uğrayacaklar. Kendilerini yenilemek zorundalar. Bu yenilenme ya Delphi içinde yazılım paradigmasını değiştirerek olacak, ya da (bunu Delphi'ciler beceremezse) Delphi yok olacak bizler de başka yazılım ortamlarını kullanır hale geleceğiz. 
FMX elbette çok önemli bir atılım, ancak bazı şeyleri gözden kaçırmamak lazım. FMX çok katmanlı, C/S, remote sistemler için tasarlanmış bir framework. Grid'i bizim bildiğimiz manada çalışmıyor. Çünkü tasarlayanlar bunun REST mimarisinde client tarafta çalışacağını öngörmüşler. Tüm ağırlığı buraya vermişler. REST sistem söz konusu olunca bir anda RTTI, serialization, CustomAttribute vb kavramlar öne çıkıvermiş. Oysa biz halen Android'den Sql sunucuya doğrudan bağlanıp veri çekmeye çalışıyoruz. Oysa Embarcadero bize inanılmaz kolaylıklar sağlayacak çok gelişmiş bir REST motoru, bunu destekleyen çok verimli bir FireDac db erişim sistemi, artı bunlarla iletişim kurarak çok basit bir şekilde veri alıp, bunu yeni hayatımıza soktukları ve TObjectList'ten veri alabilmeyi sağlayan LiveBinding sistemiyle FMX UI'a aktarabilmeyi sağlayan framework sunmuş. 

Sonuç olarak aslında şunu söyleyebilirim, bu bir konsept, ve bu konseptte de yazılım böyle yapılıyor. 

Peki neden böyle yapılıyor'a verilecek pek çok cevap var. Ama netice olarak gidiş bu doğrultuda. Bu doğrultuda gitmek istemeyenler de eninde sonunda mecbur kalacaklar.

Şimdi eski bir anımı hatırladım, Turbo Pascal 5.5 (sanırım 5.5'tu) ile ilk defa Pascal evrenine OOP kavramı girmişti. Borland bunun üzerinde o kadar çok durmuştu ki ben de ona yönelmek zorunda hissettim kendimi. O zaman üzerinde ne kadar çalıştımsa da netice itibariyle bana fazladan verdiği birşey olmadığını düşündüm. Ancak gelişmelerden kopmamak için bunu bir konsept olarak kabul ettim. Ve OOP üzerine tool'lar library'ler vs. yazdım. Elbette şu anda yazdığımız yazılımları o eski yapısal-prosedürel programlama yapısıyla yapmamız mümkün değil.

Ayrıca örneğin Repository Pattern'i görseniz, burada VT'nin objeleri var, bir de aynısını WCF'deki web service ayağı için yazıyorsunuz. Ancak tabii orada Entity Framework var, o tablolardan Entity class'ları otomatik olarak oluşturuyor. Fakat diğerini kendiniz yazıyorsunuz!

Neyse sağlıcakla kalın!


Çok güzel bir makale olmuş.Yaşadıklarınızı aynen yaşadım.Sanırım başka yaşayanlarda vardır.O yüzden makaleniz ve konuya bakış açınız çok hoşuma gitti.Hep Delphi 7 ile yazılım geliştirdim.Componentler yüzünden yeni sürümlere geçmeyi hep öteledim.Gün geldi daha farklı yazılımlar gerekti.C# öğrendim.c# ile yazılım geliştirdim.Generic yapıyı öğrenince hayran kaldım.Sonra design patternlerle haşır neşir oldum.Özellikle repository pattern, Unit Of Work ve Trsansaction  yönetimlerine hayran kaldım.CustomAttributeler ile işimizin ne kadar kolaylaştığını gördüm.Hayranlığım her geçen gün daha da arttı.Tabii bu arada arkadaşların dedği gibi ilk seferde ORM nin mantığını anlamakta , neden tekrar tekrar bu kodları yazdığımızı anlamakta zorluk çektim.Dedim ki neden dbdeki verilerin kopyasını object olarak yazılımda tutuyoruz.Kod hamallığı olarak baktım olaya uzun süre.Ama mecburen de bu şekilde yapmaya devam ettim.Çünkü kaynaklar beni buna mecbur tutuyordu ayrıca tüm dotnet guruları hepsi hamal olamazdı.Bir bildikleri olmalıydı.Sonra tabii olayın mantığı kafamda oturdu.Object Oriented mantığın bunu gerektirdiğini ve doğru yönetmin bu olduğunu anlamıştım sonunda.Sonra katmanlı mimariyi öğrendim.SOLID e kafayı taktım.Artık sadece çalışan kod değil güzel kodda takıntım olmaya başladı.Componentsiz de olabiliyormuş dedim.Sonra kendim için bir tüm projelerimde kullanabileceğim bir DAL katmanı yazdım.Vs. vs.

Artık dotnet ile yazılım geliştirmenin keyfine varmıştım.Çok hızlı yazılım geliştirebiliyordum yada refactoring ihtiyaçlarım ya olmuyor yada kolay yapıyordum.Interface abstract derken delphi idesini açmak artık bana zul gelmeye başlamıştı.

Ama eski delphi 7 de yazdığımız bazı yazılımlarda yeni bazı geliştirmeler gerekiyordu.Bense bu sorunu şöyle aşmaya çalışıyordum.C# ie küçük küçük exeler yazıyor bunları yine Delphi 7 ile yazılmış exeden çağırarak ihtiyaçlarımı gideriyordum.Bir süre sonra bu sıkıntı olmaya başladı.Ne yapıp yapıp yeni delphi sürümüne bu programları geçirmeliydim.
10,2 Tokyo kurarak başladım.
1 hafta başka hiç bir işe bakmadan gece gündüz en önemli projelerimziden bir tanesini bir sürü zorluktan sonra Tokyo sürümünde derlemeyi başardım.
Sonra sample videoları, youtube, deneme yanılma araştırma v.s. derken c# ta kullandığım yukarıda anlattığım tüm teknolojilerin bizim sevdiğimiz delphiyede geldiğini gördüm.
Sevinmekle üzülmek arasında kararsız kaldım.
Sevindim çünkü delphi ile yazmayı seviyorum.Yeni teknolojileri desteklemesi çok güzel.
Üzüldüm 2-3 yıl delphiden uzak kalarak yada az yazarak diğer dilleri öğrenmekle zaman geçirdim.Onlara harcadığım zamanla delphide bu yeni teknolojilerde çok ileri düzey bilgi seviyesine gelebilirdim.
C# ta oluiturdğum kütüphanelerim delphide olabilirdi.
Delphideki exelerim daha güzel olabilirdi.Daha hızlı çalışıp kendime daha fazla zaman ayırabilirdim. 
V.s.vs
Ayrıca C# da çok sevmiştim.Ondan da vazgeçemezdim.Tarifsiz bir duygu bu.
Ama en sonunda yine sevindim.
Bir dil daha öğrenmiştim sonuçta.


Sonuç olarak söylediklerine sonuna kadar katılıyorum.Şartlar ve teknoloji sizi bir yere sürüklüyor, su akıyor yolunu buluyor.
Delphi 7 de yapamadıklarınızı yapmak için C# yapmaya çalışıyorsunuz.
(1994 model Opel araçla gidemediğiniz yollar için 2019 Model Wolkswagen araba alıyorsunuz ve o arabaya hayran kalıyorsunuz.ABS varmış, Şerit Takip varmış.)
Sonra c# çok seviyorsunuz ama aklınız hala eski dilinizde.Bir bakıyorsunuz ki ondada aynı şeyler var.
(Sonra gün geliyor 2019 Model bir Opel satın alıyorsunuz.Bakıyorsunuz ki aynı şerit takip sistemi ve ABS,ESR ne istersen ondada var.)
Ama siz ister delphi kullanın, ister c# sonuç olarak bu yeni teknolojilerle kullanmak zorundasınız.Şartlar öyle artık.Yeniliklere uyum sağlamak zorundasınız.
Aslında biz bu işleri yaparken keramet C# ta değilmiş.C# ın en yeni teknolojileri ile bu işlere koyulup sorunlarımızı  çözmüşüz.
Aslında keramet ORM lerde, keramet SOLID prensiplerinde, keramet DesignPaternlerde imiş.Ve bunları kullanmayan bir c# ın Delphi 7 den farkı yokmuş.Bunu gördük.
(Tekrar araba örneğine dönersek keramet araba markasında değil, ABS sisteminde ve onu her arab markası için geliştiren mühendislerde, kermaet ABS , ESR teknolojilerinde imiş.Otoyollarımızın hız sınırları 1994 yılında 90 km iken şimdi 120 hatta  dahada artırılacak gibi.Ve bugün kü şartlarda  eğer 130-140 km hızla gideceksek markası ne olursa olsun bu yukarıdaki özellikleri olan bir otomobil kullanmaya mecburuz.)
Dolayısıyla otomobil metaforundan çıkıp tekrar yazılıma dönersek eğer, Delphi 10,2 Tokyo sürümünde Delphi 7 deki mantalite ile kod yazmaya devam edersek Delphiye yazık etmiş oluruz.Çıktık ama tekrar tomobil metaforuna döneceğim Smile.
2019 Model Opel otomatik bir araçla otoyolda 80 km hızla gitmiş oluruz ki arabayada yazık bize de yazık.

Lafı çok uzattığımın farkındayım.İçimden geçenleri burada okuyunca ve benzer deneyimlemeleri okuyunca çenem açıldı biraz.

Sonuç olarak;
Delphi üzerine düşeni yapmış, kendisini geliştirmiş ancak bir ara tökezler gibi olduğunda biz ondan umudumuzu kesip başka arayışlara girdiğimizden gelişmeleri pek fazla takip edememişiz.
Umarım en kısa zamanda eski yıllarda olduğu gibi kaynak bolluğunda da dot neti yakalarız.
Hepinize saygılarımla....
Sayın LastCoder, güzel sözleriniz için teşekkür ederim. Bu topluluğu ayağa kaldırmak için hepimiz uğraşmalıyız. Daha da önemlisi, güzel ürünler vermeliyiz.
Sayfalar: 1 2