06-02-2018, Saat: 13:04
Merhaba,
Seçenekleri okuduktan sonra 3. seçeneği istemsizce işaretledim. Benim için de bir alışkanlık olması dışında, Fesih Bey'in söylediği gibi; güven hissi uyandırıyor. Ne ile karşılaşacağınızdan ziyade, kullanıma hazır, stand-by konumda değil; biraz efor sarf ederek hazır hale getirmeye uygun, ve ilk saniye itibariyle büyük pencereden bakıp her şeyi tahlil edip, kararınızı rahatlıkla verebiliyorsunuz.
İkisinin kapalı olması ihtimali aslında 3. seçenekte sunulanları hissettirecek türden bir toplumda yaşıyor olsak ideal bir seçenek olabilirdi, belki, yine de, böyle bir ihtimalde hijyen ve sağlık açısından temas bile soru işareti oluşturuyor. 2. seçenek kesinlikle bir ev ortamı ve belirli kurallar çerçevesinde olması gerekenin sağlanacağını hissettiriyor, ancak herkese açık bir yerden bahsediyorsak bu seçenek çok sağlıklı gözükmüyor.
Olayı programcı yaklaşımı ile tekrar gözden geçirirsek;
Kod okunaklığı dediğimiz şey paylaşımlı bir kütüphanenin farklı bir geliştirici tarafından rahat, konforlu ve kolayca okunma, düzeltilme ve geliştirilmesine imkan sunar. Tamamen kapalı olan bir tuvalet için bu söylediğimiz hiç örtüşmüyor. Efor sarf etmek ve vaziyete göre karar vermek gerekiyor; böyle bir referans alınmalı mı alınmamalı mı diye.
Her ne kadar implementasyon tüm işi yapıyor olsa da, interface bize ipuçlarını ve ihtiyacımızı karşılayıp karşılamadığını çok sade bir biçimde gösterir. Bu bağlamda herhangi bir olay veya durum yaşandığı yada yaşanacağında ön analizlerimiz bize tüm kapsam hakkında bilgi sunmalı. Bir nevi kod geliştirmek için aşina olmadığımız bir sektörden talep geldiğinde yapacağımız tahlil ve analizler gibi. Bu açıdan iki kapağın açık olduğu seçenek şüphesiz ki sade, bariz, ve anlaşılır olarak karşımıza çıkacaktır.
Üçüncü bir mesele; virüs, anti-virüs kavramları. Herkese açık (public) konumdaki bir kapı kolu bile bizim için çok ciddi bir risk unsurudur. Özellikle tuvalet gibi mikroorganizmaların yaygın ve hareket halinde olmalarını hesaba koyarsak; üstüne de paylaşımlı olduğu için gelecek her türlü riskli kullanıcıların yapabileceklerini hesaba koyarsak, hiç temasa geçmeden her şeyden haberdar olup devam/tamam karar mekanizmasını tetikleyebiliriz. Bu da Tuğrul Bey'in minimize demek istediği meseledir.
Seçenekleri okuduktan sonra 3. seçeneği istemsizce işaretledim. Benim için de bir alışkanlık olması dışında, Fesih Bey'in söylediği gibi; güven hissi uyandırıyor. Ne ile karşılaşacağınızdan ziyade, kullanıma hazır, stand-by konumda değil; biraz efor sarf ederek hazır hale getirmeye uygun, ve ilk saniye itibariyle büyük pencereden bakıp her şeyi tahlil edip, kararınızı rahatlıkla verebiliyorsunuz.
İkisinin kapalı olması ihtimali aslında 3. seçenekte sunulanları hissettirecek türden bir toplumda yaşıyor olsak ideal bir seçenek olabilirdi, belki, yine de, böyle bir ihtimalde hijyen ve sağlık açısından temas bile soru işareti oluşturuyor. 2. seçenek kesinlikle bir ev ortamı ve belirli kurallar çerçevesinde olması gerekenin sağlanacağını hissettiriyor, ancak herkese açık bir yerden bahsediyorsak bu seçenek çok sağlıklı gözükmüyor.
Olayı programcı yaklaşımı ile tekrar gözden geçirirsek;
Kod okunaklığı dediğimiz şey paylaşımlı bir kütüphanenin farklı bir geliştirici tarafından rahat, konforlu ve kolayca okunma, düzeltilme ve geliştirilmesine imkan sunar. Tamamen kapalı olan bir tuvalet için bu söylediğimiz hiç örtüşmüyor. Efor sarf etmek ve vaziyete göre karar vermek gerekiyor; böyle bir referans alınmalı mı alınmamalı mı diye.
Her ne kadar implementasyon tüm işi yapıyor olsa da, interface bize ipuçlarını ve ihtiyacımızı karşılayıp karşılamadığını çok sade bir biçimde gösterir. Bu bağlamda herhangi bir olay veya durum yaşandığı yada yaşanacağında ön analizlerimiz bize tüm kapsam hakkında bilgi sunmalı. Bir nevi kod geliştirmek için aşina olmadığımız bir sektörden talep geldiğinde yapacağımız tahlil ve analizler gibi. Bu açıdan iki kapağın açık olduğu seçenek şüphesiz ki sade, bariz, ve anlaşılır olarak karşımıza çıkacaktır.
Üçüncü bir mesele; virüs, anti-virüs kavramları. Herkese açık (public) konumdaki bir kapı kolu bile bizim için çok ciddi bir risk unsurudur. Özellikle tuvalet gibi mikroorganizmaların yaygın ve hareket halinde olmalarını hesaba koyarsak; üstüne de paylaşımlı olduğu için gelecek her türlü riskli kullanıcıların yapabileceklerini hesaba koyarsak, hiç temasa geçmeden her şeyden haberdar olup devam/tamam karar mekanizmasını tetikleyebiliriz. Bu da Tuğrul Bey'in minimize demek istediği meseledir.
