Yorumları: 910
Konuları: 69
Kayıt Tarihi: 30-06-2017
Aktif Kullandığınız Delphi Sürümü:
Rep Puanı: 8.494
Üstad
Yaşanmış bir gerçek olduğu için şunu açıkça söyleyebilirim ki; Bir sistemdeki serbest bileşenlerin sayısı ne kadar artarsa (bu örnekte resimlerin ayrı bir klasörde tutulması durumu) bunların belli bir düzen içinde işlemesi, dış müdahalelere açık olup olmamasının kontrol edilmesi, yedeklenmesi, bazı durumlarda doğrulanması, klasör/lerin yerel bir sistemde olup olmadığı ile ilgili eş güdümün sağlanması, mevcut verilerin taşınması gibi durumlar da dahil olmak üzere o derece zorlaşır. İşi çok iyi biliyorsunuzdur, yaparsınız ama bu, işin kolay olduğu ve dikkatinizi azaltmamanız gerektiği anlamına gelmez. Tetikte olmanız gereken, kontrol etmeniz gereken bir sürü durum oluyor, (yukarıda arkadaşlar ve üstadlar saydı, yeniden listelemeye gereki görmüyorum.)
Dolayısıyla ben de bu tarz (özellikle döküman yönetimi çerçevesinde) resimleri, taranmış evrakları ve elektronik belgeleri veritabanında tutmaktan yanayım ve öyle yapıyorum. Çok da faydasını gördüm.
Resim ve dökümanları ayrı bir tabloda tutmak çoğu zaman durumu kurtarıyor fakat iş, dökümanların gigabyte'larca / terabaytlarca yer kaplamasına varacaksa ayrı bir tabloda tutmaktan ziyade yükü hafifletmek, darboğazlar yaratmamak adına o kısmı ayrı bir veritabanında tutmak bazen daha makul bir seçenek haline gelebiliyor.
Çoğu belge türlerinde zip/rar gibi sıkıştırma yöntemleriyle hacimden kazanma yoluna gidiyoruz fakat Resimler için uyguladığım ek bir işlem ise onları belli bir ölçekte yeniden boyutlandırmak, duruma göre jpeg formatına çevirip öyle kaydetmek gibi yollar izliyoruz.
YouTube Delphi Tips
"Mantıklı adam kendini dünyaya uyarlar; mantıksız adam ise dünyayı kendine uydurmakta inat eder. Bu nedenle, tüm ilerleme o inatçı adama bağlıdır." - George Bernard Shaw
Yorumları: 850
Konuları: 149
Kayıt Tarihi: 07-12-2017
Aktif Kullandığınız Delphi Sürümü:
Rep Puanı: 3.181
Uzman
Selamlar
Benim genelde kullandığım yöntem
Farklı bir veritabanı oluşturuyorum (Resim sayısı çok fazla ve boyutlar büyük)
Veritabanında Resim Id'sinin son 2 digitini alıp bu şekilde 100 tablom oluyor 00..99 (Bu tablolarda veri sıkıştırılmış halde duruyor)
Resimlerin küçültülmüş olan örnek gösterimi son digit ile 10 tabloda tutuluyor.
Normalde data uzerinde gezinirken küçük boyutlu resimler kişiye gösteriliyor
Kişi eğer resim üzerine çift tıklayıp detaya giderse orjinal boyut olan tabloya ulaşılıyor (UnZip yapılıyor)
Resim ID sine göre bir procedure hangi tabloya gideceğini biliyor ve datayı oradan alıyor.
Eğer resimleri küçük diye bişey olmaz düşüncesiyle hepsini bir yere koyunca 5-6 yıl sonra erişimde ciddi problemler yaşanıyor tecrübe ile sabit.
buda benim yoğurt yiyişim
Bu dünyada kendine sakladığın bilgi ahirette işine yaramaz.
Yorumları: 521
Konuları: 59
Kayıt Tarihi: 27-02-2017
Aktif Kullandığınız Delphi Sürümü:
Rep Puanı: 852
Acemi
Her iki durumunda arti ve eksileri mevcut. Tamamen ihtiyaca göre degisiyor bence. Bazı uygulamalarımda klasor acip icerisine resimleri atiyorum. Database tarafında da bir tabloya resim yolunu atiyorum.
Bazı uygulamalarımda dogrudan tablo icerisine aktarıyorum. Ayrı bir tabloda tutyorum. Bazı uygulamalarımda resim boyutu cok ucuk boyutlara ulasma ihtimali olunca ve kullanıcıya resim boyutu kısıtlaması koyamadigim zaman sadece resimleri ayri bir database de tutuyorum.
Yorumları: 230
Konuları: 11
Kayıt Tarihi: 06-07-2018
Aktif Kullandığınız Delphi Sürümü:
Rep Puanı: 1.178
Programcı
17-10-2018, Saat: 22:27
(Son Düzenleme: 17-10-2018, Saat: 22:33, Düzenleyen: ssahinoglu.)
Herkes duruma göre değiştiğinde hemfikir sanırım.
Ben genellikle taşınabilirliği önemsediğim için dosya olarak tutmayı daha çok yeğlerim.
Veritabanı bozulursa tüm resimler gitmez. Çok büyük veritabanı dosyasını onarmaya gerek kalmaz.
Fakat çok dosya oluşması disk erişimi için, benim tercih edebileceğim, bir sorundur.
Eğer çok aşırı dosya olursa bunları da kodlanmış bir dizin ağacında tutmak faydalıdır.
dosya id: 1234567.jpg
1234567 = $00 $12 $D6 $87
D:\RESİMLER\00\12\D6\87-resim.jpg
Böylelikle 3 katmanlı dev bir dizin ağacı oluşur.
her dizin altında 256 alt dizin, en alttaki dizinde de 256 dosya bulunur.
Toplam 4 milyar resim kapasitesi için maksimum dizin sayısı ise 16 milyon olacaktır.
256 yerine siz 100 de kullanabilirsiniz. Böylece kodlamanıza gerek kalmaz.
Nihayet işletim sistemi dizinleri ve dosyaları ararken fazla yorulmayacaktır.
Ayrıca yedeklemem ve gerektiğinde dosyalara girip müdahale etmem kolay olur.
Dahası dosyaların yanında farklı belgeleri tutmak da mümkündür.
D:\RESİMLER\00\12\D6\
87-küçük.jpg
87-büyük.jpg
87-bilgi.pdf
...
Yorumları: 6
Konuları: 1
Kayıt Tarihi: 11-10-2018
Aktif Kullandığınız Delphi Sürümü:
Rep Puanı: 6
Başlangıç
Sanırım tek bir noktada buluşamadık. Burada instagramı göz önünde bulundurursak . Sizce bu uygulama resimleri veritabanında mı tutuyor yoksa dosyada mı tutuyor ?
Ayrıca dosyada tutulan bu resimlerin güvenlik açısından hangi platformda saklamak mantıklı ? daha öncesinde SFTP olarak okumuştum. ama bu hizmeti veren çok yer yok sanırım. Microsoft Azure da bu hizmeti veriyor sanırım ama biraz pahalı .
Yani kullanıcıların tekil olarak fotoğrafı kaydetmesinden daha çok, uygulama fotoğraf paylaşım platformu olarak düşündüğümüzde hangisini kullanmamız mantıklı olur ?
Yorumları: 305
Konuları: 49
Kayıt Tarihi: 26-12-2016
Rep Puanı: 545
Acemi
Yazılan fikirler gayet güzel hoş fikirler. Elinize emeğinize sağlık fakat okurken görmediğim noktalarıd a göstermiş oldunuz. Mesela dizinde saklayanlar için şöyle bir sorum var. Dizinde sakladığınız resme aynı anda kaç client açabilir? A -B-C kullanıcıları aynı anda aynı resmi görüntülediğinde durum ne olur. Sonuçta her bir kullanıcı kendi formundaki image nesnesine ilgili resmi çağırmış olacak . Mantıken windowsta aynı resmi bir çok defa farklı ekranda açabiliyoruz mantığına bakılarak sorun olmaması gerek ama sizce sorun olurmu ?